خدا انشاء ا... مادر و پدر همه رو براشون نگه داره چون وقتی که از میانمون میرن تازه میفهمی چه اتفاق غم انگیز و چه چیز مهمی رو از دست دادی ، اما اين واقعيتي كه ما آدما تا وقتي چيزي رو داريم قدرشو نمي دونيم ولي همين كه از دستش ميديم ميشنيم ميزنيم تو سرمون كه اي كاش ميشد اينطوري يا اونطوري بشه اما ديگه دير شده و غصه دل آدمو جوري ميگيره كه انگار هيچ چيز نمي تونه تو رو از اين حالت در بياره و آرزوي مرگ ميكني اما ديگه بي فايده است و زور الكي زدن چون زمان رفته ديگه بر نمي گرده ، مراقب پدر و مادرتون باشيد كه اگه هر چي رو بشه تكرار كرد اينها رو نميشه و هميشه حسرت خالي بودن جاشون آزارت ميده . اميدوارم مادرم و مادر تمام كساني كه كوتاهي در حق مادرشون كردن ببخشن و دعا خيرشون هميشه پشت سر همگي ما باشه.(انشاء ا...)

اين دست نوشته هم در حسرت همين چيزهاست كه در زمان حيات ايشون قدرشو ندونستم و بعد تا يك عمر غصه همين چيزها رو ميخورم. و اما دست نوشته ناز مادر :

ناز مادر

مادرم ناز مرا ميكشيد و من نمي دانستم      اين غرور قلب او مي شكست ومن نمي دانستم

تـــا كـه بـــود در حــيـــات و بيــن مـــــــا       نـوبتــم بـــود و قـــدر آن ، من نمــي دانســـــتم

بعــــد رفتـنــش دگــــر مـجــالــي نيســـت       ايـن حقــيقـتــي عيـــان بود و من نمي دانســـتم

كــــــــــــرده ام آرزوي رويــــــــــــش را       آرزوي او چــــه بـــود ، مــن نمــي دانـســـــــتم

اي خــــدا تو مي دانـي روزگـارم چيسـت       روزگــــاري هـــدر ميشــد و مـن نمي دانســـتم

اي خــــدا تـــو شـــــاد كــن روحـــش را        كـــه زبــان شــــاد كـــردنـش من نمـي دانســتم

ايـن ســـئوالـي هســت تا ابـد در دل مـن       شود آخر كه او ببخشايد من نميدانم،من نميدانم

۱۵/۵/۸۵